Nie lubię braku słońca i szarlotka z kruchą posypką.

Wiecie co mnie ostatnio irytuje piekielnie w jesiennej aurze? To nawet nie zimno. Nie cieplejsze ciuchy, ani żądza mordu na myśl o kupnie zimowych butów. Brak światła! Brak porządnego słońca, które umożliwia zrobienie sensownego zdjęcia. Nie umiem jeszcze obsługiwać lampy błyskowej więc kończy się to różnie. Ogólnie nie lubię zdjęć z fleszem. Bo nie umiem robić. Niech mi ktoś da trochę jasnego światła słonecznego!

Ta szarlotka to przepis z. którym poradzą sobie nawet początkujący amatorzy wypieków. Jest łatwy, a  wszystkie etapy przygotowania ładnie ze sobą współpracują, więc gdy ciasto siedzi w lodówce można przygotować farsz. Jest ponadto, krucha i pyszna. Dzięki sprytnemu wierzchowi nie musimy robić osobnej kruszonki. Porcja na tortownicę 26 cm.

Szarlotka z kruchą posypką

• kostka margaryny lub masła (250g)
• 3/4 szklanki cukru pudru (120g)
• 2 i 1/4 szklanki mąki (375g)
• jedno jajko
• 5 -6 dużych jabłek (1,5kg)
• 4 łyżki brązowego cukru
• cynamon, rodzynki, i inne ulubione bakalie

Margarynę lub masło utrzeć z cukrem pudrem, dodać jajko i wymieszać. Następnie wsypać mąkę i całość wyrobić na gładką masę. 2/3 ciasta schłodzić w lodówce, a 1/3 w zamrażarce.Jabłka obrać, pokroić w kostkę, uprażyć z cukrem i cynamonem, odstawić do wystygnięcia. Ciastem z lodówki wyłożyć dno i boki tortownicy (o średnicy ok.26cm) wysmarowanej margaryną i posypanej bułką tartą. Na ciasto wyłożyć jabłka, a na ich wierzch zetrzeć na tarce ciasto z zamrażarki. Piec 40minut w temperaturze 200 stopni.

Wrócił! KitKat peaunut butter.

Ostatnio będąc w Almie na zakupach przy półkach ze słodyczami natknęłam się na wiele ciekawych rzeczy. Moje oko zawiesiło się jednak na beżowej szacie graficznej opakowania Kitkatów. Ze zdziwieniem, ekscytacją i radością oczom mym ukazał się smak dawno przeze mnie już znany. Masło orzechowe! Był on przed laty w naszym kraju, a potem na długie lata zniknął. To zresztą jedna z niewielu słodkości z masłem orzechowym do nabycia na naszym rodzimym rynku słodyczy. Od razu kupiłam sześć, tym bardziej że były w cenie takiej jak wszystkie. Napisy takie jak skład są po polsku więc sądzę, że to zmiana na stałe.

Co pisze producent?
Kruchy paluszek waflowy pokryty kremem arachidowym, w mlecznej czekoladzie.

Skład:
cukier, tłuszcz kakaowy, pełne mleko w proszku, pasta arachidowa, mąka pszenna, miazga kakaowa, tłuszcz roślinny serwatka w proszku, tłuszcz mleczny, mąka arachidowa, lecytyna słonecznikowa, sól, aromaty, substancja spulchniająca(wodorowęglan sodu)

Wartość kaloryczna: 
539 kcal/100 gram, białko-8,4 grama, węglowodany-54,8 grama, tłuszcze- 31,4 grama

Cena:
Taka jak wszystkich innych smaków- 1,69 za baton. Osobiście kupiłam w Almie i nigdzie indziej  jeszcze się nie spotkałam. Baton waży 42 gramy.

Co ja sądzę:
Ten baton był moim pierwszym zetknięciem z masłem orzechowym, zanim w ogóle nauczyłam się go używać w potrawach i sama piec. Smakuje tak jak zapamiętałam- jest mniej słodki niż wszystkie inne wersje i to jego wielki plus. Dużo czekolady, całkiem niezła warstewka słonego masła orzechowego plus chrupiący wafelek. Całkiem przyjemny smak gdy mamy ochotę na coś z masła orzechowego, a piec nam się nie chce. Skład taki sam jak we wszystkich właściwie przemysłowych słodyczach- nie ma tu ani pozytywnych zaskoczeń, ani ciężkich rozczarowań.

Jesienne blondies z dynią

Kiedy zobaczyłam na blogu caketime przepis na te blondynki, natychmiast zrobiłam przegląd lodówki oraz szafek i już po kilku godzinach blondies siedziały w piekarniku. Nie wiem czy to ma jakiś związek z moim piekarnikiem, czy może z czym innym- nawet gdy bardzo się staram nie wychodzi mi pożądany zakalec;). W tym cieście również, zupełnie inaczej niż w oryginale nie jest to zakalcowata zupełnie konsystencja. W każdym razie blondies mają piękny, żółty kolor, delikatną konsystencję i świetny smak. Ja uzupełniłam przepis o płatki migdałów i zmieniłam nieco proporcje cukru. Porcja na blachę o wymiarze 22x22 cm(u mnie 30x25).

Dyniowe blondies

• tabliczka(100 gram) białej czekolady
• 30 gram masła
• trzy jajka
• jedna łyżeczka ekstraktu z wanilii
• 250 gram puree z dyni
• 25 gram cukru trzcinowego
• 140 gram mąki
• pół łyżeczki proszku do pieczenia
• po 50 gram białej i mlecznej czekolady( u mnie mleczna w formie płatków czekoladowych)
• 25 gram płatków migdałowych

Masło rozpuścić w garnuszku z tabliczką białej czekolady. Odstawić do przestudzenia. Wymieszać szybko z jajkami, ekstraktem z wanilii, puree z dyni. Dodać cukier, przesianą mąkę, proszek do pieczenia i 3/4 czekolady oraz połową płatków migdałowych. Po górze posypać pozostałą czekoladą i płatkami migdałów. Piec w temperaturze 160 stopni przez około pół godziny.

Smacznego!

Kamień milowy...w robieniu pizzy.

Niedawno za pośrednictwem portalu "Polska Gotuje" miałam wielką przyjemnośc przetestowac kamień do pieczenia pizzy. Nie miałam wcześniej w domu takiego sprzętu, zawsze bowiem było coś pilniejszego do kupienia. Jednak wciąż ambitnie marzyła mi się pizza z domowego piekarnika smakująca jak ta z dobrej pizzerii. Kamień mi zdecydowanie stworzenie tak owej umożliwił.

Co mówi o produkcie producent?

"Duży kamień ceramiczny do pizzy pozwala na upieczenie dobrze wypieczonej, a zarazem niezwykle chrupiącej pizzy, gdyż dzięki swoim właściwościom w równomierny sposób przekazuje ciepło do ciasta wchłaniając zawartą w nim wilgoć. W zestaw wchodzi okrągły ceramiczny kamień do pizzy, nożyk kółko oraz łopatka do serwowania pizzy."

Estetyka i solidnośc wykonania.

Już po wyjęciu z pudełka w oczy rzuca się, że kamień jest nie tylko przydatną formą w piekarniku, ale i ładnym "naczyniem do podania". Oprócz jasnego kamienia jest też metalowa podstawka co znacznie ułatwia przenoszenie pizzy z piekarnika na stół, bez konieczności szukania deski czy innej podkładki. W zestawie jest też łopatka i nóż-kółko, z troszkę jakby chwiejącym się ostrzem, ale w końcu jest tu tylko miłym dodatkiem. Kroi natomiast dobrze. Kamień jest duży, 30 centymetrów to naprawdę sporo. Co do solidności, to jeśli uda mi się nie zwalić tego cuda na ziemię to pewnie wszystko będzie dobrze:D.

Użytkowanie

Kamień jest stosunkowo niezbyt gruby co moim zdaniem stanowi zaletę. Nie jest dzięki temu ciężki i szybciutko się nagrzewa. Po wyjęciu z piekarnika bardzo długo utrzymuje temperaturę, dlatego też długie trzymanie na nim upieczonej pizzy nie jest wskazane- może się zrobic zbyt chrupiąca. Jednak pizza, którą zrobiłam okazała się byc idealna- cienkie ciasto, umiarkowana ilośc dodatków i chrupiący spód. To jest to co w pizzy lubię!


Pizza wegetariańska

• 500 gram mąki pszennej
• łyżeczka soli
• łyżeczka cukru pudru
• paczka suszonych drożdży
• 300 ml wody
• cztery łyżki oliwy z oliwek
• około 250 gram sera(u mnie mozarella, gouda i cheddar)
• jeden pomidor 
• pół strączka papryki
• nieduża cebula
• pół szklanki passaty pomidorowej+trzy łyzki pesto
• czarne lub zielone oliwki
• kilka różyczek brokuła
• świeże zioła: tymianek, rozmaryn, majeranek

Mąkę przesiac do dużej miski wraz z solą. Drożdże i cukier rozpuścic w 150 ml ciepłej wody(byleby nie byłą za gorąca, bo drożdże umrą!). Poczekać aż się spienią. Wlac do mąki, wraz z resztą wody i solą, dodac trzy łyżki oliwy. Całośc wyrobic(ja wyrobiłam za pomocą robota i specjalnego haka do ciasta drożdżowego). Musi byc gładkie i nie przyklejac się do rąk. Ciasto natrzec łyżką oliwy i trzymac w ciepłym miejscu pod przykryciem około 30 minut. Nastawic piekarnik na maksymalną temperaturę i wsadzic do nagrzania kamień. Kiedy ciasto wyrośnie, rozwałkowac dwa cienkie, okrągłe placki. Kazdy posmarowac pomidorową passatą zmieszaną z pesto. Poukładac warzywa odpowiednio pokrojone i całośc posypac serem. Przełożyc na kamień- na przykład za pomocą wysypanej mąką deski. Zapiekac 10-14 minut w piekarniku na dolnej półce, aż brzeg stanie się rumiany, a ser roztopi. Podawac z sosem pomidorowym i świeżymi ziołami.

Smacznego!

Ogólne wrażenie:

Z całą pewnością gdybym wiedziała wcześniej jak bardzo taki kamień przydaje się w pieczeniu w pizzy to bym się skusiła- polecam kamień firmy "Kilo"- ładny design i przydatne dodatki. 

 

Leniwe śniadanie. Jajka zapiekane z warzywami.

Czasem człowiek ma ochotę zjeśc coś innego niż kanapki czy płatki z mlekiem. Ja mam tą ochotę non-stop ponieważ prawie żadna kanapka mnie do siebie nie przekona, chyba że jest na ciepło w postaci tosta z serem na przykład. Mój żołądek kocha rano potrawy o temperaturze wyższej niż pokojowa;). Te jajka powstały z powodu przypomnienia sobie o małych i uroczych ceramicznych naczynkach, które już jakiś czas leżały nieużywane. Z takiej kokilki można zjeśc pełnowartościowe śniadanie, z węglowodanami złożonymi, białeczkiem i witaminami;). Porcja na dwie osoby.

Jajka zapiekane z warzywami

• cztery jajka "M"
• jeden dojrzały pomidor
• cztery cienkie kromki chleba pełnoziarnistego
• kilka różyczek brokuła
• cztery łyżeczki zielonego pesto
•  cztery paski sera żółtego
• masło do wysmarowania kokilek(choc nie jest konieczne)
• sól i pieprz(u mnie pieprz ziołowy) 

Wysmarowac masłem cztery kokilki. Na dno każdej połozyc odpowiednio wykrojoną kromkę chleba. Posmarowac pieczywo pesto- łyżeczka na kromkę. Położyc na każdej kromce plaster pomidora i wbic po jajku(u waga na za dużą ilośc białka! Można częściowo oddzielic żółtko od białka). Na górze położyc różyczki brokuła, plasterek sera żółtego i posypac solą i pieprzem. Zapiekac w temperaturze 180 stopni aż białko się zetnie do waszego ulubionego stanu. 




Smacznego!